|| ଦୋହା ||
ଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ଚରଣ ସରୋଜ ରଜ, ନିଜ ମନୁ ମୁକୁର ସୁଧାରି ।
ବରନାଉ ରଘୁବର ବିମଳ ଯଶ, ଯୋ ଦାଯକ ଫଳ ଚାରି ॥
ବୁଦ୍ଧିହୀନ ତନୁ ଜାନିକେ, ସୁମିରୌ ପବନ କୁମାର ।
ବଳ ବୁଦ୍ଧି ବିଦ୍ୟା ଦେହୁ ମୋହି, ହରହୁ କଲେଶ ବିକାର ॥
|| ଚୌପାଇ ||
ଜୟ ହନୁମାନ ଜ୍ଞାନ ଗୁଣ ସାଗର,
ଜୟ କପୀସ ତିହୁଲୋକ ଉଜାଗର ।
ରାମ ଦୂତ ଅତୁଲିତ ବଳ ଧାମା,
ଅଞ୍ଜନୀପୁତ୍ର ପବନସୁତ ନାମା ।
ମହାବୀର ବିକ୍ରମ ବଜରଙ୍ଗୀ,
କୁମତି ନିବାର ସୁମତି କେ ସଙ୍ଗୀ ।
କଞ୍ଚନ ବରଣ ବିରାଜ ସୁବେସା,
କାନନ କୁଣ୍ଡଳ କୁଞ୍ଚିତ କେଶା ।
ହାଥ ବଜ୍ର ଔର ଧ୍ୱଜା ବିରାଜେ,
କାନ୍ଧେ ମୁଞ୍ଜ ଜନେଉ ସାଜେ ।
ଶଙ୍କର ସୁବନ କେସରୀ ନନ୍ଦନ,
ତେଜ ପ୍ରତାପ ମହା ଜଗ ବନ୍ଦନ ।
ବିଦ୍ୟାବାନ ଗୁଣୀ ଅତି ଚାତୁର,
ରାମ କାଜ କରିବେ କୋ ଆତୁର ।
ପ୍ରଭୁ ଚରିତ୍ର ସୁନିବେ କୋ ରସିଆ,
ରାମ ଲଖନ ସୀତା ମନ ବସିଆ ।
ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପ ଧରି ସିୟାହି ଦିଖାବା,
ବିକଟ ରୂପ ଧରି ଲଙ୍କ ଜରାବା ।
ଭୀମ ରୂପ ଧରି ଅସୁର ସଂହାରେ,
ରାମଚନ୍ଦ୍ର କେ କାଜ ସଂବାରେ ।
ଲାୟେ ସଞ୍ଜୀବନ ଲଖନ ଜିୟାଏ,
ଶ୍ରୀ ରଘୁବୀର ହରଷି ଉର ଲାଏ ।
ରଘୁପତି କୀନ୍ହି ବହୁତ ବଡାଇ,
ତୁମ ମମ ପ୍ରିୟ ଭରତ-ହି ସମ୍ ବାଇ ।
ସହସ ବଦନ ତୁମ୍ହାରୋ ଯଶ ଗାୱେ,
ଅସ କହି ଶ୍ରୀପତି କନ୍ଠ ଲଗାୱେ ।
ସନକାଦିକ ବ୍ରହ୍ମାଦି ମୁନିଶା,
ନାରଦ, ଶାରଦ ସହିତ ଅହୀଶା ।
ଯମ, କୁବେର, ଦିଗପାଲ ଯାହାଁ ତେ,
କବି କୋବିଦ କହି ସକେ କହାଁ ତେ ।
ତୁମ ଉପକାର ସୁଗ୍ରୀବହି କୀନ୍ହା,
ରାମ ମିଲାୟେ ରାଜପଦ ଦୀନ୍ହା ।
ତୁମ୍ହାରୋ ମନ୍ତ୍ର ବିଭୀଷଣ ମାନା,
ଲଙ୍କେଶ୍ୱର ଭଏ ସବ ଜଗ ଜାନା ।
ଯୁଗ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ପର ଭାନୁ,
ଲୀଲ୍ୟୋ ତାହି ମଧୁର ଫଳ ଜାନୁ ।
ପ୍ରଭୁ ମୁଦ୍ରିକା ମେଲି ମୁଖ ମାହିଁ,
ଜଳଧି ଲଙ୍ଘି ଗଏ ଅଚରଜ ନାହିଁ ।
ଦୁର୍ଗମ କାଜ ଜଗତ କେ ଜେତେ,
ସୁଗମ ଅନୁଗ୍ରହ ତୁମ୍ହାରେ ତେତେ ।
ରାମ ଦ୍ୱାରେ ତୁମ ରଖବାରେ,
ହୋତ ନ ଆଜ୍ଞା ବିନୁ ପୈସାରେ ।
ସବ ସୁଖ ଲହେ ତୁମ୍ହାରି ଶରନା,
ତୁମ ରକ୍ଷକ କାହୁ କୋ ଡରନା ।
ଆପନ ତେଜ ସମ୍ହାରୋ ଆପୈ,
ତିନୋ ଲୋକ ହାଂକ ତେ କାଂପୈ ।
ଭୂତ ପିଶାଚ ନିକଟ ନହିଁ ଆୱେ,
ମହାବୀର ଜବ ନାମ ସୁନାୱେ ।
ନାଶେ ରୋଗ ହରେ ସବ ପୀରା,
ଜପତ ନିରନ୍ତର ହନୁମତ ବୀରା ।
ସଂକଟ ତେ ହନୁମାନ ଛୁଡାୱେ,
ମନ, କ୍ରମ, ବଚନ ଧ୍ୟାନ ଜୋ ଲାୱେ ।
ସବ ପର ରାମ ତପସ୍ବୀ ରାଜା,
ତିନ କେ କାଜ ସକଲ ତୁମ ସାଜା ।
ଔର ମନୋରଥ ଜୋ କୋଇ ଲାୱେ,
ସୋହି ଅମିତ ଜୀବନ ଫଳ ପାୱେ ।
ଚାରୋ ଯୁଗ ପ୍ରତାପ ତୁମ୍ହାରା,
ହଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜଗତ ଉଜିଆରା ।
ସାଧୁ ସନ୍ତ କେ ତୁମ ରଖବାରେ,
ଅସୁର ନିକନ୍ଦନ ରାମ ଦୁଲାରେ ।
ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ନୌ ନିଧି କେ ଦାତା,
ଅସ ବର ଦୀନ ଜାନକୀ ମାତା ।
ରାମ ରସାୟନ ତୁମ୍ହାରେ ପାସା,
ସଦା ରହୋ ରଘୁପତି କେ ଦାସା ।
ତୁମ୍ହାରେ ଭଜନ ରାମ କୋ ପାୱେ,
ଜନମ ଜନମ କେ ଦୁଖ ବିସ୍ରାୱେ ।
ଅନ୍ତ କାଳ ରଘୁବର ପୁର ଯାଇ,
ଯାହାଁ ଜନ୍ମ ହରି-ଭକ୍ତ କହାଇ ।
ଔର ଦେବତା ଚିତ୍ତ ନ ଧରଇ,
ହନୁମତ ସେଇ ସର୍ବ ସୁଖ କରଇ ।
ସଂକଟ କଟଇ, ମିଟଇ ସବ ପୀରା,
ଜୋ ସୁମିରଇ ହନୁମତ ବଲବୀରା ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ହନୁମାନ ଗୋସାଇ,
କୃପା କରହୁ ଗୁରୁଦେବ କି ନାଇ ।
ଜୋ ସତ ବାର ପାଠ କର କୋଇ,
ଛୁଟହି ବନ୍ଧି ମହା ସୁଖ ହୋଇ ।
ଜୋ ଏହି ପଢ଼େ ହନୁମାନ ଚାଲିସା,
ହୋଏ ସିଦ୍ଧି ସାଖୀ ଗୌରୀସା ।
ତୁଲସୀଦାସ ସଦା ହରି ଚେରା,
କୀଜେନାଥ ହୃଦୟ ମହଁ ଡେରା ।
|| ଦୋହା ||
ପବନତନୟ ସଂକଟ ହରଣ, ମଙ୍ଗଳ ମୂରତି ରୂପ ।
ରାମ ଲଖନ ସୀତା ସହିତ, ହୃଦୟ ବସହୁ ସୁରଭୂପ ॥